skrzydło ≈es

snu muszlo nasza
słowo jest miejscem, w które czas się przebiera
świat nabiera sensu przez ślepe uczynki
srebrnokulawy
są światła widzialne i nie; tych drugich jest więcej i niczemu nie służą, są boskie
sens, obraz zakorzeniony w błękicie, głębiej niż inne
język jest jego ojcem, rozpacz matką
człowiek daje mu czas i niemoc
słowa wdychają się przez inne
stąd że nie ma żadnego stąd
świat wysycha z siebie
słoń na druty tyje