jest ja i są

ja. Jest ja, jest niczyje, są ja, moje. Jest ja, rośnie w pustkę, są ja, zderza się z czasem. Jest ja, żywi się ulotnościami, są ja, znaczy ziemię.

Rośnie? Tak. Rośnie, wrasta. Są ja biega, ucieka, myśli, że w ten sposób zniknie, powie uderzając stopą w wodę.

Część II. Sepia

Siedzieliśmy na głazie, mocząc nogi w Prucie.

Część III. Słowa

Któremu ufać? Temu, który potrzebuje mniej słów, mniej śmierci